(...) Cremos ternos dado conta da complexidade estrutural do filme. ¿Cómo dar conta da súa calidade como obra mestra? Si, en termos xerais, chamamos ó noso traballo “análise”, máis que crítica, porque estimamos que certa tarefa é imposible. Só a visión e a comprensión do filme pode confirmar este xuízo no espírito do lector. E anque o alcance poético de secuencias coma a de Toñito saudando a un coche que pasa e que posteriormente ten un accidente nos pode parecer evidente, ¿como describir con palabras a sorprendente creación de Lano, actor aparentemente desaparecido despois da rodaxe do filme, ou da beleza extraordinaria, na súa boca, dun texto que sobre o papel pode parecer vulgar, incluso simplista? (...)
Noël Burch. Praxis del cine. ed. fundamentos
a día 1 de Decembro de 2009: Jacinto Molina Álvarez alias Paul Naschy D.E.P
